Magurka Wilkowicka to jeden z najbardziej popularnych szczytów Beskidu Małego. Nie bez powodu przyciąga zarówno turystów pieszych, jak i rowerzystów czy narciarzy biegowych. Na miejscu znajdziesz Schronisko PTTK, a tuż obok przebiega szlak na Czupel – najwyższy szczyt w regionie.
My wybraliśmy trasę z Przełęczy Przegibek, która jest najkrótsza i najłatwiejsza. Poniżej znajdziesz wszystkie praktyczne informacje: jak dojść, gdzie zaparkować i co warto zobaczyć.
Magurka Wilkowicka – najważniejsze informacje
- Wysokość: 909 m n.p.m.
- Pasmo: Beskid Mały (Grupa Magurki Wilkowickiej)
- Najłatwiejszy szlak: z Przełęczy Przegibek
- Czas wejścia: ok. 50-60 minut
- Schronisko: tak – czynne cały rok
- Parking: na Przełęczy Przegibek
- Widoki: bardzo dobre z polany pod szczytem
Najkrótszy szlak na Magurkę – z Przełęczy Przegibek
To szeroka, wygodna droga leśna, odpowiednia nawet dla rodzin z dziećmi. Podejście jest równomierne i niezbyt strome. To jedna z najprostszych tras pieszych w Beskidzie Małym.
Mapa szlaku
Poniżej zobacz na mapę szlaku do Schroniska PTTK Magurka Wilkowicka.
- Szlak: niebieski
- Dystans: ok. 2 km
- Podejście: ok. 250 m
- Czas wejścia: 50-60 minut
Magurka Wilkowicka – parking
Duży, bezpłatny parking znajduje się na Przełęczy Przegibek, przy drodze między Międzybrodziem Bialskim a miastem Bielsko-Biała. To najczęstszy wybór przy krótkiej wycieczce.
- Współrzędne parkingu: 49.7931, 19.1295.
Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej
Na szczycie znajduje się Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej – jeden z najbardziej znanych obiektów w tej części Beskidów. Obecny, murowany budynek pochodzi z 1913 roku. Wcześniejsze drewniane schroniska dwukrotnie strawił pożar.
Schronisko ma długą i ciekawą historię. W przeszłości funkcjonowało tu nawet zaplecze sportów zimowych, a na stokach organizowano zawody narciarskie. Dziś to świetne miejsce na: ciepły posiłek, kawę z widokiem, odpoczynek przed dalszą trasą.
Historia schroniska na Magurce – dwa pożary i odbudowa
Pierwsze schronisko powstało w 1903 roku. Wybudowała je bielska sekcja niemieckiej organizacji Beskiden-Verein. Otwarcie miało miejsce 27 września 1903 r. Niestety, po dwóch latach budynek całkowicie spłonął.
W 1907 roku powstało nowe schronisko, które otrzymało nazwę: „Erzherzogin Maria Theresia – Schutzhaus auf dem Josefsberg”.
W tamtym okresie Magurka była nazywana przez Niemców „Josefsberg” – od źródła św. Józefa i stojącej przy nim kapliczki. Historia jednak znów napisała dramatyczny scenariusz. W 1912 roku schronisko ponownie spłonęło. Rok później, w 1913, wybudowano murowany obiekt z kamienia. To właśnie ten budynek, po przebudowach i modernizacjach stoi do dziś.
Dawny ośrodek sportów zimowych
To nie było zwykłe schronisko. Jak na początek XX wieku obiekt był bardzo komfortowy:
- obszerna jadalnia,
- widokowa weranda,
- pokoje sypialne,
- nawet 60 miejsc noclegowych.
Dzięki świetnym warunkom śniegowym Magurka stała się centrum sportów zimowych. Funkcjonował tu tor saneczkowy, a w budynku znajdowało się specjalne pomieszczenie do przechowywania nart i sanek. II wojna światowa oszczędziła sam budynek, choć część wyposażenia zaginęła.
Po wojnie schronisko przejęło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, a we wrześniu 1946 roku znów zaczęło działać. W latach 70. przeszło gruntowny remont. Dobudowano instalację sanitarną i nowoczesne pokoje. Od 1974 roku funkcjonuje w niemal niezmienionej formie.
Schronisko Magurka Wilkowicka – noclegi
Obecnie schronisko oferuje:
- 24 miejsca noclegowe
- pokoje 2-5 osobowe
- pokoje z łazienkami
Nocleg tutaj ma swój klimat – wieczorem robi się spokojnie, a rano budzisz się w środku lasu.
Bufet i kuchnia – co można zjeść?
To jedna z mocniejszych stron schroniska.
Na miejscu działa bufet z:
- kawą i herbatą
- ciastami i słodyczami
- napojami zimnymi i ciepłymi
- piwem i lodami
- pamiątkami oraz mapami
Kuchnia jest typowo domowa – znajdziesz dania:
- mięsne
- wegetariańskie
- wegańskie
- bezglutenowe
To dobre miejsce zarówno na szybki obiad po podejściu, jak i dłuższą przerwę na tarasie.
Widoki z Magurki Wilkowickiej – co można zobaczyć?
Choć sam szczyt jest częściowo zalesiony, prawdziwa nagroda czeka na polanie podszczytowej w okolicach schroniska. Magurka Wilkowicka jest na pewno bardziej widokowa niż sąsiedni Czupel – najwyższa góra w Beskidzie Małym.
Przy dobrej pogodzie zobaczysz głównie: pasma Beskidu Śląskiego i Żywieckiego (Skrzyczne i Klimczok, a przy bardzo dobrej widoczności nawet Babią Górę i Pilsko).
Jak dojść do Schroniska na Magurce Wilkowickiej?
Do Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej prowadzi kilka szlaków z różnych stron Beskidu Małego. To jedno z najlepiej skomunikowanych schronisk w okolicy. Możesz zaplanować zarówno krótki spacer, jak i dłuższą górską wycieczkę.
Poniżej zestawiam najpopularniejsze opcje wraz z orientacyjnym czasem przejścia.
1. Najkrótsza trasa – z Przełęczy Przegibek (50 minut)
- start: parking na Przełęczy Przegibek
- szlak: niebieski
- czas: ok. 50 minut
To zdecydowanie najłatwiejsza i najczęściej wybierana opcja. Szeroka droga leśna, umiarkowane podejście, dobre oznakowanie. Idealna trasa na szybki wypad z rodziną.
2. Z Mikuszowic Krakowskich (ok. 2 h 30 min)
- start: dzielnica Mikuszowice Krakowskie w mieście Bielsko-Biała
- szlak: czerwony
- czas: ok. 2 godziny 30 minut
Dłuższa, bardziej widokowa trasa. Dobra opcja dla osób, które chcą zrobić pełną, górską wycieczkę.
3. Ze Straconki w Bielsku-Białej
Ze Straconki (również dzielnica Bielsko-Biała) możesz wybrać:
- szlak zielony – ok. 1 godzina 20 minut (najkrótsza opcja z tej strony)
- szlak żółty – ok. 2 godziny 30 minut
4. Z Wilkowic
Miejscowość Wilkowice oferuje kilka możliwości:
- szlak czerwony – ok. 2 godziny
- szlak zielony – ok. 2 godziny 30 minut
- droga dojazdowa pod samo schronisko (łatwa opcja, często wybierana przez rodziny z dziećmi)
5. Z Czernichowa (ok. 2 h 30 min)
- start: Czernichów
- szlak: niebieski
- czas: ok. 2 godziny 30 minut
To ciekawa opcja, jeśli łączysz wycieczkę z wejściem na Czupel.
6. Z Międzybrodzia Bialskiego (ok. 2 h 45 min)
- start: Międzybrodzie Bialskie
- szlak: żółty
- czas: ok. 2 godziny 45 minut
Dłuższa, spokojniejsza trasa – dobra dla osób, które chcą uniknąć tłumów.
7. Czarny Szlak Harnasia Rogacza (ok. 2 h 50 min)
Wytyczony w 2010 roku czarny szlak prowadzi przez rejon Rogacza. To mniej oczywista, ale bardzo klimatyczna opcja dla tych, którzy lubią mniej uczęszczane trasy.
Którą trasę wybrać?
Jeśli zależy Ci na:
- krótkim spacerze – Przełęcz Przegibek
- dłuższej, górskiej wycieczce – Mikuszowice lub Międzybrodzie
- połączeniu z Czuplem – trasa z Czernichowa
To właśnie ta różnorodność sprawia, że schronisko na Magurce jest tak popularne. Możesz tu przyjść niemal z każdej strony Beskidu Małego.
Magurka Wilkowicka zimą
Zimą miejsce zamienia się w centrum aktywności.
Dostępne są:
- trasy biegowe (utrzymywane ratrakiem)
- trasy rowerowe (latem)
- wypożyczalnia sprzętu narciarskiego
- boisko do siatkówki
- miejsce na ognisko
Organizowano są tu także zawody narciarskie, m.in. „Śladami arcyksiężnej Marii Teresy”.
