Szpiglasowy Wierch (2172 m n.p.m.) to szczyt w Tatrach Wysokich, który cieszy się popularnością nawet wśród początkujących turystów. Dlaczego? Ponieważ szlak na Szpiglasowy Wierch od strony Morskiego Oka należy do jednych z łatwiejszych w tym rejonie. Nie ma tu ekspozycji ani trudnych technicznie fragmentów – w dobrych warunkach pogodowych poradzą sobie nawet osoby z lękiem wysokości, takie np. jak ja.
Szpiglasowy Wierch – czy szlak jest trudny?
Jeśli zastanawiasz się, czy Szpiglasowy Wierch jest trudny, to odpowiedź brzmi: od Morskiego Oka – nie, od Doliny Pięciu Stawów – tak.
- Łatwiejszy wariant: szlak z Morskiego Oka przez Szpiglasową Przełęcz. Polecany na pierwszy raz i dla osób początkujących, które chcą wyruszyć w Tatry Wysokie.
- Trudniejszy wariant: zejście lub wejście od Doliny Pięciu Stawów. Tutaj pojawiają się łańcuchy i bardziej strome podejścia – ta trasa nie jest polecana dla osób początkujących ani rodzin z dziećmi.
Start wycieczki znajduje się na parkingu w Palenicy Białczańskiej, skąd prowadzi asfaltowa droga do Morskiego Oka lub alternatywnie zielony szlak do Doliny Pięciu Stawów. Parking jest płatny (nawet 75 zł w sezonie) i wymaga wcześniejszej rezerwacji online. Należy też pamiętać o bilecie wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego, który można kupić w kasie lub przez internet.
Mapa i długość trasy na Szpiglasowy Wierch
Nasza trasa na Szpiglasowy Wierch mierzyła w sumie 23,5 km, co daje około 8-10 godzin marszu z postojami. Warto jednak zaznaczyć, że duża część tego dystansu to asfaltowa droga z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka (ok. 9 km w jedną stronę). Sama część górska – od schroniska nad Morskim Okiem na Szpiglasowy Wierch przez Szpiglasową Przełęcz – jest znacznie krótsza i zajmuje około 3 godzin w górę.
Ile się idzie na Szpiglasowy Wierch od Morskiego Oka?
- dojście do Morskiego Oka – ok. 3,15 h,
- wyjście na Szpiglasową Przełęcz – 3 godziny,
- ostatni odcinek na szczyt – ok. 15 minut.
Łącznie na wejście z Palenicy Białczańskiej na szczyt trzeba liczyć około 5 godzin marszu w jedną stronę. Cała wycieczka zajmuje cały dzień, dlatego dobrze zaplanować wyjście wcześnie rano i pamiętać o zapasie jedzenia. W zimie i przy oblodzeniu trzeba pamiętać o rakach, raczkach i czekanie.
Trasa na Szpiglasowy Wierch: Palenica Białczańska – Morskie Oko
Wyjście na Szpiglasowy Wierch najczęściej zaczyna się na parkingu w Palenicy Białczańskiej, który jest jedynym miejscem, gdzie można zostawić samochód, aby dostać się do Morskiego Oka i dalej w Tatry Wysokie.
Parking w Palenicy Białczańskiej działa przez całą dobę, jednak trzeba pamiętać, że miejsca rozchodzą się błyskawicznie. Bilet parkingowy należy kupić wcześniej online na stronie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Bez rezerwacji nie ma szans wjechać na teren parkingu.
- Cena parkingu w 2025 roku: 75 zł w sezonie, poza sezonem od 35 zł wzwyż (zależnie od terminu).
- Wjazd kontroluje obsługa.
- Na miejscu działa toaleta i punkt informacji.
Droga z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka liczy około 9 km asfaltem i zajmuje 1,5-2 godziny marszu. My pokonaliśmy ten odcinek w 90 minut, czyli szybciej niż przewidywały znaki. Trasa prowadzi szeroką, wygodną drogą, więc to raczej monotonna rozgrzewka przed właściwą częścią wyprawy.
Uwaga! Wejście na teren Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatne – bilety również najlepiej kupić wcześniej online, żeby nie tracić czasu w kolejce do kasy.
Schronisko nad Morskim Okiem – początek szlaku na Szpiglasowy Wierch
Po około 1,5 godziny marszu dotarliśmy nad Morskie Oko (1395 m n.p.m.), gdzie znajduje się jedno z najsłynniejszych schronisk w Tatrach. Była dopiero godzina 7 rano i nad jeziorem panowała niezwykła cisza. Nie było jeszcze tłumów turystów, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu dnia. W schronisku część gości dopiero zaczynała dzień – przy śniadaniu i kawie, podczas gdy my byliśmy jednymi z pierwszych, którzy przyszli od strony Palenicy Białczańskiej.
To właśnie schronisko nad Morskim Okiem jest punktem wypadowym na wiele szczytów Tatr Wysokich – w tym także na Szpiglasowy Wierch (2172 m). Stąd wychodzi żółty szlak, nazywany potocznie Ceprostradą, prowadzący przez Szpiglasową Przełęcz (2114 m) aż na szczyt. To najłatwiejszy wariant wejścia, wybierany szczególnie przez osoby początkujące lub te, które chcą uniknąć trudności technicznych.
Rano tafla jeziora była jeszcze schowana w cieniu i nie mogliśmy podziwiać pełni jego uroku. Słońce dopiero wspinało się ponad grań. To magiczny moment, który warto przeżyć, bo Morskie Oko bez tłumów wygląda zupełnie inaczej niż w południe, gdy docierają tu setki turystów.
Trasa na Szpiglasowy Wierch przez Szpiglasową Przełęcz z Morskiego Oka
Od schroniska nad Morskim Okiem (1395 m) ruszyliśmy w lewo, wybierając żółty szlak na Szpiglasowy Wierch. Początkowo wokół panowała cisza – większość turystów kierowała się na Rysy (2499 m), a nasza trasa była jeszcze całkowicie pusta. To duży atut, bo szlak z Morskiego Oka na Szpiglasowy Wierch jest jednym z piękniejszych w Tatrach Wysokich.
Ścieżka jest szeroka, wyłożona kamieniami. Dzięki zakosom podejście nie jest strome, a przez pierwsze kilkanaście minut idzie się przez teren otwarty, porośnięty jedynie kosodrzewiną. To doskonałe miejsce, aby podziwiać panoramę Tatr – widać m.in. Mięguszowieckie Szczyty, Mnicha (2067 m) czy masyw Rysów.
Po około 20 minutach dotarliśmy do Doliny za Mnichem (1785 m), gdzie znajduje się wyraźny szlakowskaz. Stąd można odbić na Wrota Chałubińskiego (2022 m), jednak my konsekwentnie trzymaliśmy się szlaku prowadzącego na Szpiglasową Przełęcz (2114 m) i dalej na Szpiglasowy Wierch (2172 m).
To podejście nie wymaga dużego doświadczenia i w dobrych warunkach pogodowych jest odpowiednie nawet dla osób początkujących.
Przełęcz i Szpiglasowy Wierch – trudność dla początkujących
Po około 2 godzinach marszu od Morskiego Oka dotarliśmy do Szpiglasowej Przełęczy (2114 m). To charakterystyczne miejsce, z którego widać zarówno Dolinę Pięciu Stawów, jak i panoramę nad Morskim Okiem. Do samego szczytu pozostało nam jeszcze około 15-20 minut podejścia.
Latem szlak jest tu stosunkowo łatwy. Ścieżka prowadzi po wygodnych głazach i nie wymaga korzystania z rąk. Dlatego Szpiglasowy Wierch od strony Morskiego Oka jest często wybierany przez osoby początkujące. Nawet osoby z lekkim lękiem wysokości zwykle czują się na tej trasie bezpiecznie.
Zimą sytuacja wygląda inaczej. Przy oblodzeniu podejście na przełęcz i sam wierzchołek wymaga większej ostrożności, a najlepiej również raków i kijków trekkingowych. W trudnych warunkach łatwo się poślizgnąć, więc szlak bywa wtedy dużo bardziej wymagający.
Dla porównania – trasa na Szpiglasowy Wierch od Doliny Pięciu Stawów prowadzi przez odcinek z łańcuchami i jest uważana za znacznie trudniejszą. Dlatego jeśli planujesz pierwsze wejście, wybierz podejście od strony Morskiego Oka przez Szpiglasową Przełęcz – to najłatwiejsza i najbezpieczniejsza opcja.
Szczyt Szpiglasowy Wierch (2172 m n.p.m.) i panorama Tatr
Po krótkim, ostatnim podejściu dotarliśmy na Szpiglasowy Wierch (2172 m n.p.m.). Choć sam szczyt jest kamienisty i dość wąski, to nagrodą za trud wędrówki są jedne z najpiękniejszych panoram w całych Tatrach.
Co można zobaczyć ze Szpiglasowego Wierchu?
- W stronę Tatr Wysokich doskonale widać całą Dolinę Pięciu Stawów Polskich, a także fragment słynnej Orlej Perci – od Przełęczy Zawrat, przez Kozi Wierch, aż po Przełęcz Krzyżne.
- Patrząc dalej, można wypatrzyć najwyższy szczyt Polski – Rysy (2499 m), a także Koprowy Wierch, Lodowy Szczyt czy Wysoką.
- W kierunku Tatr Zachodnich uwagę przyciąga majestatyczny Krywań, a także Starorobociański Wierch, Świnica czy Dolina Koprowa.
To miejsce idealne na dłuższy odpoczynek, zdjęcia i podziwianie panoram, zwłaszcza że ze względu na lokalizację Szpiglasowego Wierchu można tu zobaczyć zarówno część Tatr Wysokich, jak i Zachodnich.
Odcinek trudniejszy – zejście ze Szpiglasowej Przełęczy do Doliny Pięciu Stawów
Po kilkunastu minutach zeszliśmy ponownie na Szpiglasową Przełęcz (2114 m n.p.m.). W tym miejscu mieliśmy dwie możliwości:
- wrócić wygodnym żółtym szlakiem do Morskiego Oka – wariant łatwiejszy.
- albo zejść niebieskim szlakiem do Doliny Pięciu Stawów, który jest znacznie trudniejszy.
Po rozmowach z turystami spotkanymi na trasie i krótkim rozpoznaniu warunków zdecydowaliśmy się spróbować zejścia w stronę Doliny Pięciu Stawów. Początkowo mieliśmy obawy. W wielu miejscach teren jest stromy, a fragmenty szlaku zabezpieczono łańcuchami, które pomagają w trudniejszych miejscach.
Trasa ta nie należy do komfortowych dla osób z lękiem wysokości. Zejście bywa męczące, a przy mokrych skałach może być ślisko. Mimo to spotykani po drodze turyści dobrze sobie radzili, co upewniło nas, że zejście tym wariantem będzie możliwe.
Wskazówka: Zejście ze Szpiglasowej Przełęczy do Doliny Pięciu Stawów polecamy tylko przy dobrych warunkach pogodowych. Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z Tatrami, lepiej wybrać wariant przez Morskie Oko.
Łańcuchy pod Szpiglasowym Wierchem – trudniejszy odcinek w Tatrach Wysokich
Zejście ze Szpiglasowej Przełęczy w stronę Dolina Pięciu Stawów wymagało trzymania się łańcuchów. To fragment szlaku pod Szpiglasowym Wierchem, który bywa wyślizgany i stromy, dlatego zachowanie ostrożności jest niezbędne. W połowie odcinka musieliśmy przepuścić podchodzących turystów, co wymagało dodatkowej uwagi.
Po kilkunastu minutach zejścia dotarliśmy na bezpieczny teren, gdzie mogliśmy odpocząć i podziwiać spektakularne widoki na Tatry Wysokie. Trasa w dół, choć wymagająca, była satysfakcjonująca. Mijaliśmy coraz więcej turystów i przechodziliśmy przez malownicze górskie potoki, które wyglądały jak żywcem wyjęte z puzzli.
Wskazówki praktyczne:
- Wybierz porę dnia, gdy szlak nie jest zatłoczony, by uniknąć przepuszczania podchodzących turystów.
- Ten odcinek szlaku jest trudniejszy niż podejście od Morskiego Oka, dlatego nie polecamy go początkującym.
- Łańcuchy ułatwiają zejście, ale przy mokrych skałach zachowaj maksymalną ostrożność.
Dolina Pięciu Stawów – zakończenie wycieczki ze Szpiglasowego Wierchu
Po zejściu z trudniejszego odcinka pod Szpiglasowym Wierchem weszliśmy do malowniczej Dolina Pięciu Stawów. Spacerując po dolinie, podziwialiśmy górskie krajobrazy i charakterystyczne stawy. Następnie odbiliśmy w lewo na zielony szlak, kierując się w stronę Wodospadu Siklawa. W maju warunki były zupełnie inne niż latem, a ścieżka wiodła suchym, dobrze oznakowanym terenem.
Nie kontynuowaliśmy podejścia do schroniska PTTK, zostawiając piękne widoki za sobą. Schodząc zielonym szlakiem do Nowej Roztoki, często mijaliśmy potok Roztoki. Z każdym krokiem na szlaku spotykaliśmy coraz więcej turystów.
Ostatni odcinek prowadził przez Wodogrzmoty Mickiewicza i dalej do Palenicy Białczańskiej. Dotarliśmy tam około godziny 15:00. Po zejściu przebraliśmy się, spakowaliśmy sprzęt i powoli opuszczaliśmy Tatry, zatrzymując się po drodze w Białce Tatrzańskiej.
Wskazówki praktyczne:
- Trasa przez Wodogrzmoty Mickiewicza do Palenicy Białczańskiej to ostatni etap wycieczki. Zaplanuj czas na odpoczynek i podziwianie widoków.
- Dolina Pięciu Stawów to świetne miejsce na odpoczynek po wymagającym zejściu ze Szpiglasowej Przełęczy.
- Zielony szlak do Nowej Roztoki jest łatwy, ale miejscami krzyżuje się z potokiem, więc zwracaj uwagę na mokre kamienie.
