Malinowska Skała to jeden z popularnych szczytów Beskidu Śląskiego, leżący na szlaku turystycznym na Skrzyczne. Mierzy 1152 m n.p.m. i w ostatnim czasie jest chętnie odwiedzany przez turystów, którzy chcą obejrzeć wschód słońca. Na szczycie znajduje się charakterystyczna wychodnia skalna, na którą można wejść i podziwiać piękne widoki. Byliśmy tam już kilka razy – najczęściej schodziliśmy ze Skrzycznego na Przełęcz Salmopolską, innym razem poszliśmy dalej na Baranią Górę, a raz zdecydowaliśmy się na podejście od dołu, z Ostrego przez Dolinę Zimnika.
Gdzie leży Malinowska Skała?
Malinowska Skała znajduje się w paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Wznosi się na wysokość 1152 m n.p.m. i jest doskonale położona między popularnymi miejscowościami turystycznymi – Szczyrkiem i Wisłą. Dzięki szlakom turystycznym i wyjątkowym panoramom, Malinowska Skała należy do najchętniej odwiedzanych szczytów w Beskidzie Śląskim.
Malinowska Skała – parking na Przełęczy Salmopolskiej
Najwygodniejszym miejscem startowym na Malinowską Skałę jest Przełęcz Salmopolska 934 m n.p.m., potocznie nazywana Białym Krzyżem. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Beskidzie Śląskim, położone na drodze wojewódzkiej nr 942 między Szczyrkiem a Wisłą. Znajduje się tu duży, bezpłatny parking, na którym bez problemu można zostawić samochód. To świetna baza wypadowa nie tylko na Malinowską Skałę, ale również na Halę Jaworową, Skrzyczne czy Baranią Górę.
Zimą Przełęcz Salmopolska zamienia się w popularny punkt narciarski – działają tu wyciągi i stoki. Latem natomiast jest to bardzo często wybierane miejsce przez turystów, którzy chcą szybko dostać się w wyższe partie gór. Parking bywa oblegany w weekendy i wakacje, dlatego najlepiej przyjechać tu rano, zwłaszcza jeśli planujesz zobaczyć wschód słońca z Malinowskiej Skały.
- Współrzędne parkingu: Współrzędne parkingu: 49.6649, 18.9603.
Najkrótszy szlak na Malinowską Skałę – mapa trasy
Najprostsza i najszybsza droga na Malinowską Skałę (1152 m n.p.m.) prowadzi z Przełęczy Salmopolskiej (Białego Krzyża). Trasa ma 3,7 km długości i jej przejście zajmuje około 1 godziny 20 minut w jedną stronę. Szlak oznakowany jest na czerwono i biegnie przez szczyt Malinów (1114 m n.p.m.) oraz obok Jaskini Malinowskiej, do której można zejść krótkim, stromym podejściem. Sama jaskinia jest udostępniona do zwiedzania – warto mieć latarkę i wygodne buty.
To wejście uchodzi za najłatwiejsze i najkrótsze, dlatego chętnie wybierają je rodziny z dziećmi oraz osoby, które planują zobaczyć wschód słońca z Malinowskiej Skały. Szlak jest dobrze oznakowany i nie sprawia większych trudności, choć w niektórych miejscach pojawiają się kamieniste fragmenty.
Alternatywnie na Malinowską Skałę można dotrzeć także:
- ze Szczyrku Soliska – trasa o długości 4,8 km niebieskim szlakiem, a następnie około 500 m czerwonym,
- z Wisły Malinki – przez Cieńków (dłuższa, widokowa opcja),
- od Skrzycznego – fragmentem głównego grzbietu Beskidu Śląskiego,
- z Ostrego – parking w Dolinie Zimnika.
- Współrzędne parkingu w Szczyrku Solisku: 49.684280, 18.975165
Na mapie Beskidu Śląskiego zobaczysz dokładny przebieg wszystkich wariantów.
Co widać ze szczytu?
MMalinowska Skała słynie z tego, że jest jednym z najlepszych punktów widokowych w całym Beskidzie Śląskim. Rozległa panorama sprawia, że turyści chętnie wybierają się tutaj na wschód słońca. Wychodnia skalna dodaje uroku, a zdjęcia stąd wyglądają naprawdę wyjątkowo.
Przy dobrej pogodzie z Malinowskiej Skały można zobaczyć:
- Beskid Śląski – w tym Skrzyczne, Klimczok i Baranią Górę,
- Beskid Mały – m.in. Górę Żar, Potrójną, Leskowiec i Łamaną Skałę,
- Beskid Makowski z Koskową Górą i Babicą,
- Beskid Wyspowy – Ćwilin, Lubogoszcz, Szczebel i Śnieżnicę,
- Beskid Żywiecki – słynną Babią Górę, Pilsko, Rysiankę i Romankę,
- Tatry – w oddali, przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza,
- Niżne Tatry – m.in. Chopok i Dumbier,
- Małą Fatrę – z Veľkym Krivanem i Veľką luką,
- Góry Choczańskie i Strażowskie – Wielki Chocz i Strazov,
- Beskid Śląsko-Morawski – Smrek i Lysą horę,
- Góry Opawskie – z Biskupią Kopą, oddaloną o ponad 130 km,
- Wysoki Jesionik – z najwyższym szczytem Pradziadem.
To imponująca lista pasm górskich, którą przy sprzyjających warunkach można podziwiać z jednego miejsca. Niestety, tak szeroka panorama nie zdarza się codziennie. Do pełni szczęścia potrzeba czystego nieba i dobrej widoczności.
Nam nie udało się zobaczyć wszystkich tych szczytów, bo powietrze było mętne, a chmury zakryły horyzont. Mimo to Malinowska Skała i tak zrobiła ogromne wrażenie, a po krótkim odpoczynku ruszyliśmy dalej w stronę Skrzycznego.
Wschód słońca na Malinowskiej Skale
Malinowska Skała to jedno z najlepszych miejsc w Beskidzie Śląskim, aby podziwiać wschód słońca. Na skalnej wychodni można usiąść i poczekać, aż pierwsze promienie słońca oświetlą szczyty Beskidu Żywieckiego i majaczącą w oddali Babią Górę. Przy bardzo dobrej przejrzystości nieba można zobaczyć także Tatry oraz Małą Fatrę. Trasa nie jest trudna technicznie, więc nawet mniej doświadczeni piechurzy mogą spróbować tego wyjątkowego przeżycia.
Na Malinowskiej Skale nie ma dużej przestrzeni, dlatego w popularne dni, szczególnie w weekendy można spotkać wielu fotografów i miłośników gór. Jeśli marzysz o spokojnym poranku z widokiem na morze gór i złote niebo, najlepiej wybrać się w tygodniu albo zimą, kiedy ruch jest mniejszy.
Czy można wejść na Malinowską Skałę z psem?
Tak. Malinowska Skała to szlak przyjazny dla czworonogów. Trasa z Przełęczy Salmopolskiej jest stosunkowo łatwa, więc spokojnie można ją pokonać z psem. Warto jednak pamiętać o smyczy, szczególnie w okolicach wychodni skalnej i stromych fragmentów, oraz zabrać wodę dla pupila.
Malinowska Skała z dzieckiem
Szlak na Malinowską Skałę jest idealny dla rodzin z dziećmi – zwłaszcza wariant z Przełęczy Salmopolskiej, który jest krótki i niezbyt wymagający.
Dłuższą trasą, którą przeszliśmy z dzieckiem, jest podejście z Ostrego przez Dolinę Zimnika. Ma 7,3 km i wymaga trochę więcej wytrwałości, ale dzieci spokojnie mogą ją pokonać przy przerwach na odpoczynek. Po drodze można podziwiać malownicze widoki. od Doliny Zimnika prowadzi szlak żółty. Poniżej mapa trasy.
Jaskinia Malinowska – tajemnicza szczelina pod Malinowem
Jaskinia Malinowska znajduje się w Beskidzie Śląskim, pod szczytem Malinów, na wysokości około 1080 m n.p.m. Jest to niewielka jaskinia osuwiskowa, powstała w tzw. zlepieńcach Malinowskiej Skały i piaskowcach górnych warstw godulskich.
Charakterystycznym elementem jaskini jest wąska, wysoka szczelina wejściowa o wymiarach około 2,5 × 0,6 m, biegnąca na kierunku NW-SE i sięgająca głębokości około 10 m.
Jak dotrzeć?
Do jaskini można dojść kilkoma szlakami:
- Z Przełęczy Salmopolskiej czerwonym szlakiem na Malinów, a następnie 600 metrów grzbietem w stronę Malinowskiej Skały i w prawo na wyraźną, prawie poziomą ścieżkę prowadzącą do wejścia.
- Ze Szczyrku Soliska niebieskim szlakiem na Malinów, a dalej w prawo niebieskim szlakiem w kierunku jaskini.
Budowa i wnętrze
Jaskinia składa się z dwóch ciągów połączonych wąskimi korytarzami i kominkami. Dno w pierwszym ciągu pokryte jest głównie żwirem i gruzem, miejscami błotniste, a w drugim rumoszem skalnym lub gliną. Największa sala, tzw. Galeria, ma długość 13,5 m, szerokość do 1,4 m i wysokość 9,5 m. W niektórych partiach występuje wilgoć, a po opadach deszczu można usłyszeć szum wody – w ciągu I jaskini często pojawia się deszcz podziemny. Temperatura utrzymuje się na poziomie około +6 stopni, a przewiew widać już w szczelinie wejściowej.
Historia
Jaskinia jest znana od dawna i związana jest z wieloma legendami. Podania ludowe mówią, że służyła husytom w XV w., ewangelikom w XVI i XVII w., a później zbójnikom Ondraszka. Niektóre przekazy twierdzą, że jaskinia miała dwa wejścia, z czego jedno znajdowało się przy potoku Malinka, jednak nigdy nie zostało ono potwierdzone.
Pierwsze wzmianki naukowe pochodzą z połowy XIX w., m.in. opis podróży Ludwika Zejsznera z 1849 r. W kolejnych dekadach jaskinię badali Bogumił Hoff, Wilhelm Friedberg i Kazimierz Kowalski, dokumentując jej układ, przekroje i długość korytarzy (około 132 m).
Zwiedzanie Jaskini Malinowskiej
Dawniej zejście do jaskini było trudne, wymagające drabinek i sprzętu wspinaczkowego. Obecnie główny ciąg jest bezpieczny dzięki stalowym drabinkom i uchwytom zamontowanym w skałach. Zwiedzanie jest dostępne praktycznie dla każdego turysty, choć nadal warto mieć latarkę i odzież chroniącą przed wilgocią.
Oficjalne udostępnienie jaskini nastąpiło 8 czerwca 2019 r., po zainstalowaniu bezpiecznego systemu zejścia. Projekt wykonali członkowie Klubu Alpinistycznego przy Grupie Beskidzkiej GOPR przy wsparciu finansowym Miasta Wisła.
