Bukowe Berdo
Bieszczady,  Podkarpackie

Bukowe Berdo – Opis szlaku z Pszczelin

Nareszcie… Po kilku miesiącach wreszcie powróciliśmy na bieszczadzkie szlaki. Na początek miała być połonina i była, jednak nie Wetlińska tylko Dźwiniacka. Może nie do końca ta nazwa wszystkim coś mówi, ale jak powiemy, Bukowe Berdo to już wszyscy wiedzą, o co chodzi. Tak więc po zmianie planów, naszym głównym celem było Bukowe Berdo. Jeszcze na nim nie byliśmy, dlatego kiedyś musiał być ten pierwszy raz i od razu powiem – naszym zdaniem jest to najładniejsze miejsce w Bieszczadach.

Pszczeliny – szlak turystyczny i mapa trasy na Bukowe Berdo

Nasza podróż trwała 4 godziny, zanim dojechaliśmy na parking Pszczeliny Widełki. Parking to może za dużo powiedziane – powiedzmy, że jest miejsce na kilka samochodów, a dalej jest już zakaz wjazdu. Wystartowaliśmy o 8 niebieskim szlakiem w stronę Bukowego. Z tego miejsca odchodzi także szlak na Magurę Stuposiańską (1016 m). Przeszliśmy chwilę po ubitej drodze i odbiliśmy w prawo w stronę strumyka. Dalej z drogą biegnie ścieżką konna do Mucznego.

Jak wygląda szlak na Bukowe Berdo w Bieszczadach?

Ruszamy bukowym lasem w stronę Kopy (886 m). Trasa prowadzi dość ostro w górę, dlatego szybko zdobywamy wysokość. Po drodze mija nas samotna turystka i szybkim tempem maszeruje po szlaku. My spokojnym krokiem wychodzimy wyżej i wyżej. Zaraz za Kopą (886 m) rozsiadamy się, żeby zjeść śniadanie. W lesie panuje błoga cisza. Co jakiś czas odezwie się samotny ptak.

Po kilku minutach wstajemy i ruszamy w dalszą podróż. Po przejściu, po dość płaskim terenie wychodzimy na kilka pozbawionych widoków polanek. W niektórych miejscach w lesie musimy omijać powalone drzewa, których jeszcze nikt nie usunął. Zabieramy się do stromego podejście, które pokonujemy dość szybko.

Docieramy do wiaty turystycznej, od której do Bukowego Berda (1311 m) jest 90 minut. Tam robimy kolejną przerwę. Pogoda się trochę pogarsza, jednak jeszcze nie pada. Krótki postój i ruszamy w kierunku połoniny. U góry muszą być świetne widoki. Po kilkunastu minutach wychodzimy na Połoninę Dzwiniacką i od razu otwierają nam się piękne krajobrazy.

Połonina Dźwiniacka

Obracamy się i widzimy najpopularniejsze szczyty Bieszczadów – Połoninę Caryńską, Połoninę Wetlińską w oddali i Rawki po lewej.

Połonina Caryńska, Wetlińska i Rawki

Góra Bukowe Berdo 1201 m n.p.m. w Bieszczadach

Idziemy połoniną i w każdą stronę mamy fantastyczne widoki. Jest nas trochę na szlaku. Tuż przed nami idzie samotny turysta, a za nami dwie dziewczyny. Docieramy do pierwszej kulminacji Bukowego Berda mierzącego 1201 metrów. Kilkaset metrów dalej, inni już opuszczają najwyższe wzniesienie.

Najniższa kulminacja Bukowego Berda (1201 m)

Tutaj odchodzi żółty szlak do miejscowości Muczne. Mieliśmy tamtędy wracać, ale obliczyliśmy, że musielibyśmy iść po ciemku. Idziemy dalej i napotykamy tabliczkę, że jest zmiana szlaku. Mija on m.in. tablicę Bacy i piękny fragment prowadzący przez skałki. Szlak poprowadzono północnym stokiem, nieco poniżej grzbietu. Po 500 metrach wraca na starą trasę. Nie wiem, w jakim celu to zrobili, ale ta nowa ścieżka to jest chyba jakieś nieporozumienie. Ślisko, błoto i spore nachylenie, które widać dopiero na żywo. Chyba była to nie do końca przemyślana decyzja. Na połoninie strasznie wiało.

Najkrótszy szlak na Bukowe Berdo z Mucznego – mapa

Miejscowość Muczne. To właśnie z niej prowadzi najkrótszy szlak turystyczny na Bukowe Berdo w Bieszczadach. Oznakowany jest on kolorem żółtym, a na miejsce dochodzi się już po 1:30 h.

Bukowe Berdo 1311 m n.p.m.

Wreszcie dotarliśmy na najwyższy punkt Bukowego Berda (1311 m). Rozciągają się z niego widoki na Ukrainę, Tarnicę i naszą część Bieszczadów.

Na Bukowym Berdzie
1311 m
W stronę Ukrainy
Na połoniny i Rawki

Partie grzbietowe poniżej połoniny masowo porasta krzewiasta forma jarzębiny, co szczególnie efektownie wygląda jesienią, gdy dojrzeją na czerwono jej owoce. Bukowe Berdo widziane na własne oczy to dla nas najładniejsze miejsce w Bieszczadach i tylko żałujemy, że dopiero teraz tutaj przyjechaliśmy. Wiele osób idzie przez Bukowe na Tarnicę (1346 m) – najwyższy szczyt pasma po polskiej stronie, ale już 2 razy tam byliśmy i nie było to w planach na ten dzień. Naszym celem podczas tego wypadu było poznanie nowych i ciekawych miejsc.

Bukowe Berdo – podsumowanie trasy

Trasa przyjemna, chociaż sporo czasu wędruje się lasem. Na szlaku jedna wiata turystyczna. Odcinek nowo poprowadzony jest pomysłem nietrafionym, a przy deszczowej pogodzie szlakiem niebezpiecznym. Droga jest długa, w jedną stronę 9 kilometrów. Po wyjściu na Połoninę Dźwiniacką są fantastyczne widoki i ciągną się przez kilka kilometrów.

4 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *